Shop Books > More From Karin Struik

Het blauwe olifantje By Karin Struik
eBook (ePub): $2.60
Download immediately.
16 pagina's - Met een ruk staat ze stil. Hoe gaat dat liedje weeral verder? Heel even maar, dan holt ze weer achter haar kudde en zingt verder. Zij stappen in stilte. ‘Die voelen de zon... More > niet,’ denkt Dronie. ‘Daar ga ik snel iets aan doen.’ Op drie poten, en met de vierde in de lucht vliegt ze naar mama’s staart en pakt die in een slurfgreep. Mama kijkt geschrokken achterom. “We raken de anderen nog kwijt. Hop, hop, vooruit met de mama.” Haar lach vult de vlakte, terwijl mama Takka zoekt. Plots stormt die onder mama’s buik, waardoor Dronie tegen Mama’s achterpoten botst.< Less
Lukas, het roodborstje By Karin Struik
eBook (ePub): $2.60
Download immediately.
31 pagina's - Hij keek naar de dieren onder hem en met open mond stelde hij vast dat zij, net als hij, op twee poten liepen. In het bos kende hij iedereen, maar niemand had hem ooit verteld dat er... More > aan de rand nog andere dieren leefden. Lukas sprong dichterbij. Onbekende geluiden uit het grote en het kleine schepsel bereikten hem, terwijl ze over elkaar tuimelden. Hij wist toen nog niet dat het ‘lachen’ en ‘spelen’ heette, en dat het de rest van zijn leven zou veranderen. Op dat moment, op die tak, met de zon in zijn rug, wist hij nog niets.< Less
Lofbug By Karin Struik
eBook (ePub): $2.60
Download immediately.
15 pagina's - Bij het horen van haar naam sprong ze recht en stormde de deur uit met de sleutel in haar hand. Blindelings vond ze haar weg naar Lofbug. “Wat is er gebeurd?” riep... More > ze tegen de oudste van de lieveheersbeestjes. Lofbug keek op en glimlachte. “Ik ben gevallen toen ik dat boek probeerde terug te zetten.” Hollie las de titel: ‘Geschiedenis der Lieveheersbeestjes’, geschreven door Lofbugs moeder. “Wat zocht je daar?” vroeg ze, terwijl ze hem voorzichtig onder de vleugels pakte en in de zetel zette.< Less
Santos, de ijsbeer By Karin Struik
eBook (ePub): $2.60
Download immediately.
26 pagina's - “Wakker worden,” riep zijn moeder. “Je vader staat al klaar om te vertrekken.” Santos draaide zich nog eens om. Zijn vader zou nog wat langer moeten... More > wachten. Elke ochtend was het hetzelfde liedje. Was er dan niets beters te doen dan die vissen te vangen? Elke dag opnieuw, en opnieuw en opnieuw. “Ik kom,” mompelde hij, maar diep vanbinnen wist hij dat zijn vader nog een uur zou moeten wachten vooraleer ze konden vertrekken. Hij geraakte tegenwoordig zijn bed niet meer uit en elke ochtend was hij slecht gezind en voelde hij zich meer moe dan bij het slapen gaan. Dit was geen bere-leven. Er moest meer zijn dan dit.< Less