Μοριακή Βιολογία Παγκρεατικού Καρκίνου

Το πορογενές αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο σε άνδρες και γυναίκες. Κάθε χρόνο κατά προσέγγιση 1000 Έλληνες διαγιγνώσκονται με παγκρεατικό καρκίνο και σχεδόν ο ίδιος αριθμός καταλήγει εξ αιτίας της πάθησης αυτής. Η εξήγηση για την πτωχή πρόγνωση του παγκρεατικού καρκίνου αποδίδεται στην αποτυχία της χημειοθεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της γεμσιταμπίνης, που αποτελεί και την κύρια φαρμακευτική θεραπεία. Συνεχώς νέα δεδομένα μοριακής βιολογίας έρχονται να δώσουν απαντήσεις σε ερευνητικά ερωτήματα. Η υπόθεση των καρκινικών αρχέγονων κυττάρων “stem cells” είναι ένα ελκυστικό μοντέλο ερμηνείας της λειτουργικής ετερογένειας του παγκρεατικού καρκίνου, καθώς και της χημειοαντίστασης που παρουσιάζει. Πρόσφατα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ο στοχευμένος περιορισμός των κυττάρων αυτών ενδέχεται να έχει θεραπευτικές δυνατότητες. Ιδιαίτερης σημασίας είναι και η θεραπευτική στόχευση οδών σηματοδότησης του μικροπεριβάλλοντος του παγκρεατικού καρκίνου, όπως του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) και των μορίων προσκόλλησης καντχερίνης και ιντεγκρίνης, τα οποία φαίνεται να διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο. Το παρόν βιβλίο ανασκοπεί τα σύγχρονα δεδομένα της μοριακής βιολογίας του παγκρεατικού καρκίνου και θέτει νέα ερωτήματα στους ερευνητές.