له سریزې د خپل پلار دا خبره په ذهن کې راګرځیده چې هرې خواته لاس مه اچوئ که کیسه لیکئ همدا ټینګه کړئ. دې خبرې بیرته د کیسو په لور روان کړم. د نور خلک په نوم مې بهرني کرکټرونه د کیسو په انداز ولیکل چې له دې سره مې د کیسو د چینو شګې لرې شوې په منډه منډه کیسې لیکل کیدې نو له ځانه مې پوښتنه وکړه چې ناول ولې نه شې لیکلی؟ د نیمګړي ناول پاڼې مې راواخیستې ژر ژر بشپړ شو. تر لیکلو وروسته چې مې د نقد له اصولو سره وتاله، بیا هم سم نه و بیا بیا مې هڅه وکړه چې سره سم یې کړم. هرځل چې به مې ناول لیکه له لنډو کیسو به یې ایستلم ذهن به یې بوختاوه. دې ته مې هم زړه تنګیده خو دې هڅې اخر خبره دې ته ورسوله چې تور بنګړی څوارلس کلن مزل کچ کړي او بشپړ شي... اجمل پسرلی