هر کله چې مې خپله یا پردۍ کیسه لوستې له ځان سره مې شاربلې ده. دې شاربلو یا د کیسې خوند ډېر کړی او یا مې هم ګومان کړی چې دا یا هغه برخه یې کمه ده. د ښاغلي محک نصیحت ته په پام مې کره کتنې، نقد او داستاني تخنیکي اړخونو ته لاس نه ور ووړ. خو د کیسو کیسې مې خوښې شوې. راسره ومې ویل د ځینو کیسو تر شا کیسې باید وویل شي. داسې یادې شي لکه خپله چې کیسه کوې. دا به نه هغه کره کتنه وي چې محک صاحب ترې ډارېږي او نه به هغه وي چې کره کتوونکي یې د خپلې کاري ساحې وړ بولي. غوښتل مې په ساده او داستاني بڼه د یوې کیسې نټ او بولټ پرانیزم. اول شرط مې راسره دا و چې په خورا لنډو کیسو به لیکنې کوم. دلیل یې هم دا و چې کیسه به په لیکنه کې را اخلم که اوږده وي ښايي زړه تنګوونکې شي. له سریزې