کیش شخصیت در تاریخ نگاری و تحلیل نگاری

عادت کرده ایم که، در مسایل و قضاوت های تاریخی، وقتی یک شخصی را خوب ګفتیم از همه بدی ها و حتی اشتباهات او چشم پوشی مینماییم و برعکس اشخاصی را که بد پنداشتیم هیچ خوبی اورا مدنظر نګرفته بلکه همه اعمال او را منفی میپنداریم. کتابیکه فعلاً در دست دارید تقریباً همین موضوع را مدنظر ګرفته و در باره دوشخص تاریخی کشور، که در یک مرحله حساس تاریخی مطرح بوده اند، به بحث بیطرفانه و مستند میپردازد. سالهای ۱۹۲۸ و ‍۱۹۲۹ سالهای بودند که در تاریخ افغانستان سرنوشت سازش خوانده میتوانیم. سالهای بودند که از یکطرف پادشاه اصلاحات طلب افغانستان اعلیحضرت امان الله خان، که خود را پا شاه انقلابي میخواند، در مقابل شورش های قبایل مشرقی، جنوبی و از طرف شمال حبیب الله کلکاني، مشهور به بچه سقاو، شکست میخورد و بالمقابل سپه سالار محمدنادرخان، که بعداً اعلیحضرت محمدنادرشاه خوانده شد، کابل را از دست باغی های سمت شمال، که در ظرف ۹ ماه سلطنت خود، کابل را به خاک و خون کشانده بود، نجات میدهد و قدرت را بدست میګیرد.