Het Boek der Geesten

Na te zijn overgewaaid uit Amerika, is het fenomeen van de “draaiende tafels” een rage geworden in het Europa van de negentiende eeuw. De bewegingen waren vreemd van aard alsof de tafels op een eigen wil zouden bezitten; met een afgesproken systeem kon men zelfs vragen stellen aan de tafels. Het fenomeen kon (kan nog steeds) nagebotst worden en werd zo een veelvoorkomende sociale tijdverdrijf. Allan Kardec ging ooit naar een bijeenkomst waar men bezig was met “de dansende tafels”. Hij vond dat de fenomenen een serieuze studie waard waren want een tafel kan immers niet nadenken en een intelligent effect een intelligente oorzak moet hebben. Al onderzoekend, hoorde hij van het fenomeen zelf dat er om intelligenties ging van mensen die al gestorven waren. Allan Kardec heeft toen meer dan duizend vragen in openbare bijenkomsten gesteld. Het resultaat is gebundeld in Het Boek der Geesten.