De heidebewoners in de Friese woudstreek en de Drentse veenarbeiders is in het verleden een extreem negatieve beeldvorming toegedicht. Het leven was niet anders dan kommer en kwel en het geijkte beeld van plaggenhutten waarin de arme en hongerige veenarbeiders leefden werd als vanzelfsprekend ervaren. De interessante geschiedenis van beide groepen wordt beschreven aan de hand van de familie Van der Heide, waarvan de reputatie ook niet best was. Het beeld dat de schrijver van zijn grootvader heeft voldoet helemaal niet aan het slechte imago van de familie. Voor hem was dit de aanleiding om in de familiegeschiedenis te duiken om te achterhalen waarom de reputatie van de familie Van der Heide slecht was, waardoor dit veroorzaakt is en of daadwerkelijk kan worden vastgesteld of de familie “van God los” was. Met deze vragen in het achterhoofd begint een interessante zoektocht die de lezer langs zeven generaties Van der Heides voert, waarbij armoede, ziekte, (bij)geloof, criminaliteit, oorlog, economische en andere rampspoed het pad doorkruisen. De eerst bekende generatie leefde in het laatste deel van de zeventiende eeuw en vestigde zich vanuit de Dokkumer wouden op de arme heide bij de zuidoostelijke grens van Friesland met Groningen. De laatste generaties leefden in de Drents-Groningse veenkolonies. Met de indrukwekkende tocht door de verschillende generaties bewijst het boek dat genealogie ook een hobby kan zijn om boeiende verhalen van gewone familieleden te ontdekken. “Van God Los” is het tweede boek dat Anton K.R. Waanders (1970) over de voorouders van zijn moeder heeft geschreven. Eerder was “Verloren Erfenis” al uitgebracht waarin het verborgen verleden van de Fries-Drentse familie Fokkema is onthuld. Met “Van God Los” is niet alleen de laatste familiepuzzel compleet, maar komt de rauwe cultuur en omstandigheden op de heide en in het veen weer tot leven.