رَد

من در زمان و مکانی متولد شدم که خانواده چون رحم مادر، انسان را در بر می گرفت و دانش محصول گفتمان بود. جامع ترین دانشنامه ی کودک دوران من پدر بود و مادر و سپس پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها و ... با اینکه تا زمان دانشجویی همیشه با پدر و مادرم زندگی کردم بسیاری از تجربیات و اندیشه های والدینم هرگز به سطح گفتگو نرسید و من هرگز نتوانستم درست بشناسمشان. چه بسا مهم ترین و عمیق ترین بخش شخصیت آنها همان هایی باشد که هرگز به زبان نیامد و یا هنگام انجامشان من ناظر نبودم. گمان من بر این است که با فرزندی که بزودی راهش را باید جدا کند و به دنبال خواسته ها و هدف هایش شروع به ساختن جهان خود کند آن قدر مکالمه نخواهم داشت و مجال شناختن من برایش پیش نخواهد آمد. پس شروع به باز نگری عکس هایم کردم و فارغ از مشخصات فنی و هنری، آن هایی که تلنگری به ذهنم زدند و موضوعی را در ذهنم زنده کردند انتخاب کردم و به پایشان نوشتم. برخی مطالب هیچ ارتباط ظاهری با تصویر ندارند اما در من مرتبط هستند. قرار است این پنجره ای به درون من باشد که به تو گشوده ام. به تو که نه تنها چون در موجودیتت نقش داشتم پس در برابرت موظف هستم بلکه بعنوان یک موجود خوب، خوش قلب و انسان دوستت دارم.