Kleine zondaars. Kerk en kinderhandel.

“Hij schreeuwde… en toen legde iemand een wit doek over hem en nam hem mee. Het is het eerste en het laatste geluid dat ik van mijn zoon hoorde…” “Vergeet wat hier is gebeurd en neem je leven gewoon terug op alsof er nooit wat is geweest…” “De bevalling gebeurde onder volledige narcose. Toen ik wakker werd, was mijn kindje weg…” “Ik hoopte nog een glimp op te vangen van mijn baby, maar de uren gingen voorbij…” “Men liet mij voor dood achter terwijl mijn kindje reeds aan onbekenden werd overhandigd…” “Er werd nooit meer over gepraat… en de leegte bleef…” Deze schrijnende woorden heb ik tientallen keren gehoord uit de monden van de moeders die hun baby’s voorgoed kwijtwaren. Duizenden kinderen zoeken hun moeders en duizenden moeders zoeken hun kinderen. De muur die hen van elkaar scheidt, is de Katholieke Kerk die zich opwierp als zogenaamde redder in nood voor ongepland zwangere meisjes. In de meeste gevallen waren die meisjes, vaak nog zelf kinderen, verkracht door een priester of zwanger door incest. Na de toekomstige moeders eerst een ondraaglijk schuldgevoel te hebben aangekaart, zorgden inhumane nonnen er voor dat schuldgevoel om te zetten in klinkende munt. Die Kerk scheurde de kinderen los van hun moeders en verkochten ze aan de hoogstbiedende ergens in de wereld. Het eerste en belangrijkste fundamentele recht van elke mens, het recht om te weten wie hij is en waar hij vandaan komt, werd hiermee systematisch geschonden. Met alle gevolgen vandien. Carine Hutsebaut is vicmologe sr. Advisor of the University of New-Mexico (USA), Commissaris in het Internationaal Tribunaal (ITNJ – Londen), Gerechtsdeskundige, gespecialiseerd in profiling en kindermisbruik. Ze studeerde in Engeland, Frankrijk en de Verenigde Staten. Ze werd onder meer opgeleid in het opleidingscentrum van de FBI in Quantico en is internationaal nauw betrokken bij onderzoeken inzake kindermoorden. Ze schreef verschillende ophefmakende bestsellers.