اما در واقع روان‌شناسی علمی خیلی بدبخت است، این بی‌معناترین ظاهربینی است که با تشویق افرادی تحصیلکرده که فقط زمینه‌های مشترک روش‌شناسی را می‌دانند، رضایت‌مندی جهانی به دست آورده است. مطمئنا در ظاهر روانشناسان مذکور با مبارزه با ایده‌های فرسوده «روان‌شناسی تجربی» به روان‌شناسی کمک کرده اند، اما در واقع آنها برای روان‌شناسی تجربی پناهگاهی ساختند که در آن به دور از هر گونه انتقاد همچنان بتواند بقا یابد.