Życie natychmiastowe. Esej o nowym feministycznym myśleniu

„Życie natychmiastowe. O nowym myśleniu feministycznym” to pierwsza książka z planowanej serii rozpatrywań współczesnej tzw. krytycznej utopii feministycznej, w której jej funkcjonowanie zostanie przedstawione jako indywidualne przypadki (case studies) – ideologiczne, ideowe propozycje, skrótowe manifesty szeregu współczesnych myślicielek feministycznych, które w szczególny sposób nasycone są utopijnym zapałem. Należy zauważyć, że krytyczna utopia feministyczna jest specyficznym sposobem zastosowania utopijnej energii, gdzie jest ona wykorzystywana w sposób przyziemny i pragmatyczny, nie jako konkretne plany budowania tego, co politycznie nierealne, ale jako narzędzie uczenia politycznych i ideologicznych aspiracji, sposób na odzyskanie odwagi do eksperymentowania, nawet jeśli tylko na poziomie ideologicznym, oraz okazja do reedukacji zbiorowego pragnienia politycznego, niszcząca zwykłe typy aspiracji na rzecz radykalnie odmiennych sposobów pragnienia i zaniedbanych perspektyw społecznych. Ta podróż badawcza i wydawnicza rozpoczyna się od zbadania ideologicznych i praktycznych eksperymentów L. Irigaray, jednej z kluczowych postaci na współczesnym feministyczno-filozoficznym Olimpie. Nazwa serii „Pea Pod” – strąk grochu, który trafnie [i być może nieco ironicznie] oddaje/wizualizuje samą ideę: poszczególne groszki, ciasno upakowane w sznurku, ukryte pod wspólną łupiną – jako odrębne propozycje ideologiczne, pod wspólnym parasolem feminizmu. Każdy z groszków jest początkiem nowego życia, bytem relacyjnie autonomicznym, a jednocześnie częścią istniejącego organizmu roślinnego, wyłaniającą się z niego, stanowiącą jego kontynuację. To forma jego migracji, szansa na podróżowanie światem.