FUNDLOJE

Të palëvizshëm, në një ambjent që ndryshon vetëm me perceptimin e tyre për cdo përreth, asgjë, dhe kur papritur në lojë hynë dy personazhe të rinj, Poco dhe Luki, të cilët janë të vetmit që ndryshojnë dhe që për dy personazhet kryesorë, kjo është habia më e madhe, sepse nga përsëritja shpëtojnë vetëm një qorr dhe një shërbëtor që është më shumë si qen besnik. Beckett ka dashur të vazhdojë rrugëtimin e këtyre dy personazheve të tjerë në një ambjent jo të jashtëm, jo të madh, as të vogël, por pikërisht në mendjen njerore, në dy zgavra, në një dhomë, me dy kosha. Ata nuk e lënë njëri tjetrin. Asnjeri nuk e lë dot tjetrin. Kush e di pse…