Dedykowane wolności. Zarówno jednostkowej jak i narodów. Cylinder Cyrusa jest w jakiejś mierze prapoczątkiem dążenia do ustanowienia sprawiedliwego urządzenia i godziwego miejsca człowieka jako jednostki, jak i słabszych narodów w takim urządzeniu. Taka była w jakimś sensie starożytna Persja za czasów pierwszych władców z dynastii Achemenidów... Z pieśni trubadura perskiego: Persjo! Persjo! Czy słyszysz dumne serce bijące w miarowych rytmach? Twoje serce, Persjo! W dzwonach wieczności! Dzwonach twej wielkości! Na ziemiach twoich, jak długie i szerokie! Na twoich nieboskłonach! Serce co jednoczy imperium, co jak urna w cylindrze Cyrusa, na wieki! Zapytaj w Babilonii, podróżniku miły a będziesz mial odpowiedź Zapytaj w Pasargadach i w Persepolis, zapytaj gdziekolwiek indziej Wszędzie jednaka odpowiedź, wokół kielicha i złotej korony perskiej Dumą spowita co jak lot orla, w przestworza, do tronu Ahury Mazdy! Persjo! Persjo! Pieśń ta tak gładka, delikatna jak pałacowe welony Na dworze samego króla królów, jaśnie wielmożnego szachinszacha Niechże błogosławiony ludami i narodami wiernie mu służącymi Jesteś Persjo w całości jednością z królem królów i swoimi narodami. Ach! Persjo! Persjo! Spójrz na siebie z obłoków królestwa niebieskiego Do twarzy ci w monarszym płaszczu, gwiaździstym jak gwiazdy na niebie.