Heaven’s Darkness / تاریکیِ بهشت

- آن‌که می‌گویی مرا آفریده‌ای در آفرینش من کم گذاشته‌ای. با تو سخن می‌گوییم شما مرتکب گناه بزرگی شده‌ای. گناهی به وسعت سال‌ها زندگی. شما مرا در دل گناه خوانده‌ای توبه، به‌جای آور از گناه. اما نه من تو را می‌بخشم نه فرزندانم. ایمان‌دارم شعله‌ی آتش شیطان هم تو را نمی‌بخشد. شیطان را در کدامین سوی رحمانی‌ات می‌بخشی، جهنم را با کدام بخشندگی خویش خاموش می‌کنی؟ مرا بانام کدام گناه عذاب خواهی داد؟ پشت سر کدام پیغمبرت نماز بخوانم دوست بداری مرا؟