Een Filosoof op de hei

Daar verschijnt in het pension waar Justinus Manusje-van-alles speelt een ietwat geheimzinnige figuur die zich Benedictus noemt. Hij heeft voor lange tijd de hele bovenverdieping gehuurd, er is geen plaats meer voor andere gasten. Door Justinus verwacht hij te worden gegidst door bos en heide van de omgeving. En met Justinus begint hij meteen bij het eerste uitstapje te filosoferen. Nou ja, hij zegt dat hij filosofeert. Justinus vreest dat hij de hoge vlucht van hun gesprekken niet kan volgen. Maar Benedictus is zeer tevreden met de vragen en het weerwoord van zijn metgezel. Misschien kan je zeggen dat ze diep in een probleem doordringen, aan een oplossing van welk vraagstuk dan ook komen zij niet toe. Al wandelend en na de maaltijden, die ze samen gebruiken, struikelen ze telkens weer over het probleem van de menselijke vrijheid. De dames, tante Sophie en haar verpleegster Katherina, vormen het koor dat vooral revolutionaire uitspraken toejuicht.