Langs wegen en omwegen

Nieuwe gedichten van Francis De Preter. “De Preter mag dan in zekere zin niet echt een onderschat dichter zijn, maar te weinig bekendheid geniet hij alleszins. In 1962 verscheen zijn bundel Stilte rapen, gevolgd door de bundels o.a.: Bitterzoet, Nachtegaalrecht, Gedichten 1980-1992. Voor die laatste kreeg hij de A. Merghelynckprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. De Preter trekt zich terug, en schrijft bovendien op zijn eigen manier, in een volstrekt eigen stijl, over de natuur versus de stad, de verloedering en wat verloren is gegaan. Geen sentimenteel gedoe, helemaal niet, wel degelijk onderschraagde poëzie vol klank en kleur. Een mystiek, of religieus dichter dus? Nee, gewoonweg een schrijver die ver af staat van alle commerciële gewoel en een unieke sfeer weet op te roepen.” (persberichten, ingekort, Guy van Hoof)