E largët koha e puthjes

Që nga kohët e lashta puthja përfaqëson një moment të rëndësishëm themelor në shprehjen njerëzore, e mbrujtur me kuptime të shumëfishta që shkojnë përtej një gjesti të thjeshtë fizik. Në letërsi ky akt shpesh është shndërruar në simbolin e dashurisë, tradhtisë, shenjtërisë dhe ndonjë herë dhe të vdekjes. Puthja ka fuqinë ta lidhë trupin me shpirtin, gjestin dhe fjalën, realitetin dhe imagjinatën. Duke eksploruar përmes veprave të autorëve më të mëdhenj, del një e vërtetë universale: te puthja përqëndrohet tensioni themelor mes dëshirës së njeriut që ta përjetësojë ditën dhe vetëdijes së përsosmërisë së saj. [Stefania Romito]