Κι όταν πια τελειώσει μια ιστορία αγάπης. Κι όταν πια μόνος και μόνη το σπίτι κοιτάξεις. Τι να την κάνεις αυτήν την αγάπη που μέσα σου εξακολουθεί να μένει; Σαν ορφανή γατούλα στη γειτονιά περιπλανημένη. Κι αφού έχουνε περάσει μέρες, μήνες και χρόνια μόνα. Κι αφού απ’ το μυαλό μου δε λέει να βγει. Κι αφού όλη η σκέψη στις όμορφες στιγμές μας με ταλαιπωρεί. Καιρός λοιπόν να πιάσω στα χέρια τα συναισθήματα αυτά και να τους δώσω νότα. Στις σελίδες αυτές θα βρεις… Μια προσπάθεια δημιουργικής γραφής. Έτσι όπως μου έμαθαν κάτι άγγελοι, μάγοι και νεράιδες. Τα όμορφα και άσχημα να πλάθω χωρίς άμυνες. Είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να φτιάξει. Αν στη δημιουργικότητα του πιστέψει και πράξει.