Ang Huling Manunugis

Sa kailaliman ng kabundukan ng Surigao, may isang baryong hindi matatagpuan sa mapa—San Talim. Isang lugar na nilamon ng dilim, kung saan ang mga tao ay hindi na tao, at ang gutom ay may sariling pangalan. Dumating si Isagani, isang tahimik ngunit mabagsik na manunugis ng mga aswang. Bitbit ang kanyang mga agimat, esoterikong kaalaman, at mga sandatang pinanday sa dugo at panata, iisa lamang ang kanyang layunin—ubusin ang lahing matagal nang kumakain sa sangkatauhan. Ngunit sa pagpasok niya sa San Talim, natuklasan niya ang isang katotohanang magpapayanig sa kanyang pagkatao: ang pinagmulan ng mga aswang ay hindi lamang nasa labas—nasa loob din niya. Habang isa-isang bumabagsak ang mga nilalang ng dilim sa kanyang mga kamay, unti-unting nabubuksan ang lihim ng kanyang dugo, ang kanyang pinagmulan, at ang tunay na papel niya sa laban ng liwanag at gutom. Sa tulong ng isang batang nakaligtas at ng kanyang misteryosong maestro, haharapin ni Isagani ang isang sinaunang puwersa—isang “Ugat” na kailangang putulin kahit kapalit ang sarili niyang buhay. Sa isang laban na hindi lamang laban sa mga halimaw kundi laban sa sarili, kailangang piliin ni Isagani: mananatili ba siyang tao, o magiging mismong bagay na kanyang tinutugis? Ang Huling Manunugis ay isang madilim at makapangyarihang nobela ng horror at mitolohiya—punô ng twist, dugo, at katotohanan tungkol sa kung ano ang tunay na halimaw sa mundo.