ÇAPKIN DEDENİN TORUNLARI

YUGOSLAV GÖÇMENİ DEDE Dedesi Yugoslav göçmeniydi. Sicilya’ya yerleşmişti. Yunan, Aragon, Roma ve Arap hâkimiyetlerinden geçmiş o ada, şimdi bu göbekli yaşlı adamı adeta bir imparator gibi taşıyordu. Agrigento’da adı ağırlıklıydı. Herkül Tapınağı’nın bir benzerini bahçesinin girişine yaptırmıştı. Gücü seviyor, gücü gösteriyordu. Ada mafyayı da bilirdi, yoksulluğu da. Ama bu adam saygı görüyordu. Seveni çoktu. Korkanı daha çok. ________________________________________ SUYUN ÇEKİM GÜCÜ Büyükannesi ona hep şunu söylerdi: “Su canlıdır. Dilekleri taşımada büyük bir güç oluşturur.” O günden sonra Neyla dilek kâğıtlarını denize atmaya başladı. Tek bir dileği vardı: Annesini bulmak. Bir sabah dedesine seslendi. “Seninle konuşmam gerekiyor.” “Ne oldu yine tatlı şeytan?” “Buradan gitmek istiyorum. Çalışmak istiyorum.” “Senin çalışmaya ihtiyacın yok.” “Dünya çapında ünlü olmak istiyorum.” Yaşlı adam homurdandı. “Şu ihtiyarı öldürmek mi istiyorsun?” “Annemi bulacağım.” “Ünlü olmana gerek yok.” “Orkalarla çalışacağım. Eğitmen olacağım. Amerika’ya gideceğim.” Dedenin yüzü sertleşti. “Seni yalnız bırakmam.” “Kızını aramayan bir kadına hesap soracağım.” “Annenin suçu yok.” “Burada bir kızı olduğunu düşünmediğine göre evlenmiştir.” “Evlenmedi.” Neyla bir adım yaklaştı. “Bildiğin bir şey var.” Yaşlı adam sustu. Sonra ağır ağır konuştu: