Het einde van het modernisme; beeldende kunst na Arthur Danto

‘Danto’s stelling krijgt coherentie door de vooronderstelling van een aantrekkelijke lineaire geschiedenis-opvatting. Deze heeft als voordeel dat je over kunst kunt schrijven in termen van vooruitgang. Het modernisme is onlosmakelijk verbonden met dit type lineair denken dat ook thans in de kunst ver-ondersteld wordt. Goede kunst is altijd ‘vooruitstrevend’, ‘haar tijd vooruit’, ‘vernieuwend’. Het gaat altijd om het laatste en het nieuwste. De reden dat kunst bij Danto ‘ten einde is’ hangt samen met de interne paradox van het modernisme. Modernisme had, volgens Peter Gay, een obsessie met identiteit en met vooruitgang, en die twee zijn uiteindelijk niet te verzoenen. 'Als de wereld een minuut zou stilstaan, zou ze existeren'. De wereld staat echter niet stil en identiteiten (van kunstwerken, kunstenaars, etc.) bij gevolg ook niet.’ Dit werk is een commentaar op de filosofie van Arthur Danto, die in 1984 verklaarde dat de kunst ten einde is.