Akti i parë me të parë shkrepi ndjenja joshja farfuritëse flakërimë në atë çast m’u mor mendja trup e zemër në drithërimë ajo rrahu me rrëmbim gjersa kapja atë fanitje të pashë Ty me shqetësim je e vërtetë apo përhitje unë të shihja me brerore flokëlëshuar e sypulitur ëmbëlake dhe hyjnore me vrull vashëror e të ndritur tutje krenare Ti vazhdon gjoja ngasjen pa e shquar trupi shpirtin s’të shpëton thashë me vete i menduar Ti e nxitur nga kërshëria ktheve kokën për herë të dytë u vështruam nga largësia fytyrëskuqur ule sytë fustan dallgëzuar nga puhia nxitove disi e hutuar prapa të vinte vetëm hija mbylle derën shpirttrazuar