MARIAN DZIWISZ WIEŻA BABEL Zbiór Esejów. Z inspiracji mowy noblowskiej Olgi Tokarczuk i przemówienia Mariana Turskiego Kraków 2020. BIOGRAM: Marian Dziwisz ur. 1 stycznia 1943 r. we wsi Michałowice koło Krakowa. Ukończył Szkołę Podstawową w Woli Zachariaszowskiej; Małe Seminarium Duchowne XX Misjonarzy w Krakowie (1961). Zdobył wykształcenie polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (1966 aktualnie Uniwersytet Pedagogiczny) oraz stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie filozofii (1980). Był redaktorem i sekretarzem redakcji: miesięcznika społeczno-kulturalnego „ZDANIE” i „PISMA LITERACKO-ARTYSTYCZNEGO” w Krakowie oraz „FORUM MYŚLI WOLNEJ”; adiunktem w Instytucie Kształcenia Nauczycieli ODN w Krakowie; nauczycielem XIX Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie; wykładowcą filozofii w uczelniach krakowskich i Studium Podyplomowym dla nauczycieli filozofii/etyki w Krakowskim Instytucie Rozwoju Edukacji. Współpracuje z Fundacją na Rzecz Różnorodności „Polistrefa”. Jest członkiem władz Stowarzyszenia „Kuźnica”. Debiutował wierszami na łamach „Nowej Wsi” (1978). Swoje wiersze publikował m.in. na łamach: „Zdania”, „Okolic”, „Pisma Literacko-Artystycznego” do 1990 r. W swoim dorobku ma tomiki poetyckie m.in. „Ergo sum” 2007 r., „Madonna” 2011, „Imperatyw kategoryczny” 2014 [dostępne w Bibliotece Jagiellońskiej];w latach 2015 – 2017 trzy tomy opowieści „Semper in altum – Zawsze wzwyż” w LSW. Opublikował: szereg artykułów w czasopismach naukowych i społeczno – kulturalnych. Od 2020 roku na zaproszenie Tadeusza Hutyry, Konrada Stawiarskiego i Mariji Najhefer Popov swoje wiersze i eseje publikuje na portalach Internetowych krajowych i zagranicznych Grup Poetyckich.