Bazı şeyler görünmez. Ama oradadır. Zeynep'in evinde her şey yerli yerindedir. Cam vitrin parlar, masa kurulur, eşarp seçilir. Sonra bir sabah, kimsenin adını koymadığı bir şey değişir. Hüseyin'in şantiyesinde, Elif Su'nun ekranında, Süheyla Hanım'ın suskunluğunda — aynı çatlağın yankısı. Kimse bağırmaz. Kimse açıklamaz. Ama herkes bilir. Vitrin, çağdaş Türk dindarlığının görünür yüzü ile sessiz iç odası arasındaki o ince çizgide geçen bir novella. Zeynep'in vitrinindeki kristal bardaklar kadar parlak, altındaki sessizlik kadar derin bir hikâye. Ve bazı izler, silinmez.