Al op jonge leeftijd hoorde Van Beugen verhalen over de oorlog. Moeder werd als 14-jarig Oekraïens meisje door de Duitsers ontvoerd om in concentratiekampen te werken. Papa pleegde verzetshandelingen. Thuis hadden ze nauwelijks een cent te makken. Dat zorgde voor een dubbele vernedering op school. Geen geld? Als enige geen melk en achterblijven als de rest op reis ging. De wereld was meedogenloos. Trots hield hem op de been en één ding wist hij zeker: hij zou hoe dan ook iets bereiken waarmee hij de maatschappij versteld zou doen laten staan. Vanaf dat moment nam Van Beugens leven een wending. De seksuele uitspattingen in een gelovig, tijdelijk pleeggezin noemt hij ‘mijn christelijke ontmaagding tussen bijbel en bed’. Op z’n dertiende was het duidelijk: weg van huis en nooit meer terug. Het was vallen en opstaan. Een liter jenever per dag, de nodige biertjes en wassen in de Rijn. Dronken en vastgevroren aan de straatstenen, rukte Van Beugen zich letterlijk los om het heengaan naar de a