Het verdwijnende ik

In <i>Het verdwijnende ik</i> staat de post-ideologische laatste mens centraal. Het individu in het centrum van de dehumaniserende laat-kapitalistische bureaucratie, dat tracht zich van een identiteit te voorzien. Het media-infuus, de vele lifestyles, de overvloed aan consumptiegoederen, de mediacratie en de politainer bemoeilijken dit. Het gevolg is een psychotisch zelfbeeld, dat de verslaving aan en de levensstijl van de status quo in stand houdt. Kan kunst tegenwicht bieden? <br><br> Aan de hand van theorieën van Herbert Marcuse, Peter Sloterdijk, Marshall McLuhan, Slavoj Zizek, Ernest Becker en Sigmund Freud, worden films als <i>The Edukators</i> en verschillende literaire werken bestudeerd, waaronder het episch theater van Brecht, <i>White Noise</i> van Don Delillo, <i>De wereld als markt en strijd</i> van Michel Houellebecq en <i>Coyote</i> van Thomas van Aalten.<br><br> <a href="http://uitgeverijplatform.nl" onFocus="this.blur()">Uitgeverij Platform</a>