E Dichter zwische Geischt un Mácht – Gottfried vun Strossburi Strossburi um's Johr 1190. Inmitte vun de politische Spánnunge zwische Reich un Kerich wächst e junger Gelehrter herán, vu dem d'Dichtung d'Johrhunderte üewerdüere tüet: Gottfried vun Strossburi. Doch bevor er de „Tristan“ schriewe kánn, müess er syne Wej finde – zwische Zweifel un Berufung, zwische Wisse un Verántwortung, zwische Friendschaft, Lieb un d'r Versüechung vun d'r Mácht. Diss Büech erzählt nit numme d'fiktivi Lewesgschicht vun-eme vun de gröeschte mittelhochditsche Dichtere, sundern entwirft züeglich e fászinierendes Panorama vum geischtige Lewe em Mittelálter. M'r begleite Gottfried uff synem Wej: durich Kloschtergärte un Rátssäl, durich Wälder un Städt, em Gspräch mit Geischtliche un infáche Mensche. Inmitte vun-ere Zitt vum Umbrüech un vun Entscheidunge erlebt er Loyalität, Enttäuschung, Hoffnung – un findt schliessli züe syner wahre Stimm. Die in zállem Büech gzeichneti Bilder lon d'Walt um 1200 indrucksvoll lebendig werre. In historischer Ánlehnung entfáltet sich e Epos vun tiefer Menschlichkeit, wo jungi wie erwáchseni Leser in syne Bann zieje tüet. E poetisches Büech üewer d'Macht vum Wort, 's Ringe um Wohrheit – un üewer de Müet, dem eigene Rüef ze folge.