Source Boy

Source Boy begint waar Field Boy eindigt: bij de vraag wat er overblijft wanneer ook het veld zelf als configuratie wordt herkend. Wat bedoelen wij eigenlijk wanneer wij naar Source wijzen? Is Source een eerste oorzaak, een oorsprong, een veld van mogelijkheden, bewustzijn, stilte, God — of ontstaat iedere bepaling al binnen de menselijke manier van onderscheiden? In negen hoofdstukken onderzoekt Wilfred-Leonard Source via Field, Time, Movement, Consciousness, Possibility, Identity, Knowledge, Language en Integer. Niet als negen stappen naar één definitie, maar als negen configuraties van benadering. Een bron kan lokaal werkelijk zijn zonder daarom primordiaal te zijn. Een begin kan betekenisvol zijn zonder het absolute eerste punt te vormen. Een woord kan iets zichtbaar maken en tegelijk begrenzen wat ermee wordt aangeduid. Laozi, Ibn ʿArabī, Nāgārjuna, Cusa, Leibniz en Bergson verschijnen daarbij als gesprekspartners, niet als oorsprong of autoriteit. Hun denken wordt naast de eigen configuratie geplaatst om haar te scherpen, te bevragen en zo nodig open te breken. Daarmee wordt Source Boy ook een onderzoek naar de mens zelf. Wij moeten onderscheiden om te kunnen denken, benoemen om te kunnen communiceren en configureren om werkelijkheid hanteerbaar te maken. Maar wat gebeurt er wanneer onze configuraties institutioneel, cultureel of persoonlijk zo dominant worden dat zij hun eigen beperkingen niet meer herkennen? Source Boy zoekt geen laatste antwoord. Het onderzoekt hoe ver een uitspraak kan reiken zonder zichzelf met het geheel te verwarren. De lezing eindigt. De configuratie opent. Source blijft ongeschonden.