Γεννημένος το 1954 σε μια γειτονιά του Πειραιά, απ' όπου, σαν ένας μικρός Λιμενάρχης, έβλεπα καθημερινά ό,τι έμπαινε και έβγαινε στο λιμάνι. Από βαρκούλες έως τεράστια κρουαζιερόπλοια. Τα βράχια είχαν γίνει το δεύτερο σπίτι μου όλο το καλοκαίρι, εκεί όπου μετρούσαμε τα μπάνια και τα βγάζαμε περισσότερα από όσες είναι οι μέρες του καλοκαιριού, ένα το πρωϊ, ένα το μεσημέρι, ένα το απόγευμα, τρία κάθε μέρα! Εκεί όπου βουτούσαμε και πιάναμε μύδια που τα τρώγαμε επί τόπου, πράγμα που αν το κάνεις τώρα, θα καταλήξεις με δηλητηρίαση. Από τότε έχω και τις πρώτες γραπτές μου αναφορές, γύρω από τέτοια παιδικά χρόνια. Κάποια στιγμή πρέπει να μπω στη διαδικασία της αντιγραφής των, για να μη χαθούν οριστικά. Το γράψιμο αυτών των ιστοριών υποψιάζομαι, ότι θα είναι ένα πολύ καλό ταξίδι στον χρόνο.